Op de vroege morgen van 26 augustus reisden we met een drietal namens de Paradijskerk af naar het kerkasiel in Kampen, waar sinds 21 november 2024 de familie Babayants verblijft omdat zij met uitzetting wordt bedreigd. Het kerkasiel heeft de vorm van een non-stopviering; een kerkdienst die 24/7 gaande wordt gehouden, want zolang de kerkdienst doorgaat kan het gezin niet worden uitgezet.
Het is bijzonder om te zien hoe vrijwilligers, voorgangers en gemeenschappen uit het hele land zich dag en nacht inzetten voor deze mensen. Zij herinneren ons eraan hoe belangrijk het is dat we de mensen áchter een procedure of dossier blijven zien; mensen wier lot in de handen liggen van beleidsmakers, politici en rechters.
Wij vierden tijdens het kerkasiel bewust de eucharistie, want in dat sacrament krijgen we al een voorproefje van hoe de wereld ooit zal zijn. Een wereld waarin er voor iedereen plek is aan tafel, juist voor de mensen die nu nog over het hoofd worden gezien. Dat is een vrolijk vooruitzicht, maar het voelt ook dubbel. Want die toekomst lijkt soms nog zo ver weg.
Toch deelden we in het kerkasiel samen brood en wijn, als teken van hoop: om ons kracht te geven om het vol te houden in de tussentijd, en als teken van protest: omdat we blijven geloven dat er een andere wereld mogelijk is en dat er ooit nog een veel groter feestmaal zal zijn waar ieder mens tot zijn recht komt.
Een voorganger schreef na een dienst in het kerkasiel eens: ‘’We vieren tijdens de eucharistie nu feest, maar ook met een bedrukt gevoel van: hoe gaat het verder en wat kunnen wij als kerk daarin betekenen?’’
Die vraag nemen we weer met ons mee terug naar Rotterdam: hoe kunnen wij als parochie iets van die wereld waarin ieder mens een plek heeft, vandaag al zichtbaar maken? Misschien wel in het klein: door mensen welkom te heten tijdens Open Kerk en bij de buurtmaaltijden en door mee te doen aan activiteiten uit de wijk; door de kruispuntvieringen en de eucharistieviering op zondag. In al die dingen dragen we samen, beetje bij beetje, de tafel van God een stukje verder de wereld in. En iedereen mag aanschuiven.
Thelma Schoon
Pastoor Paradijskerk