🙌🏼 𝐃𝐞 𝐥𝐢𝐞𝐟𝐝𝐞 𝐯𝐚𝐧 𝐆𝐨𝐝 𝐢𝐧 𝐞𝐞𝐧 𝐤𝐨𝐩𝐣𝐞 𝐰𝐚𝐫𝐦𝐞 𝐬𝐨𝐞𝐩 𝐞𝐧 𝐞𝐞𝐧 𝐩𝐫𝐚𝐚𝐭𝐣𝐞. 🍜
🙏🏼 Toen ik een berichtje stuurde in de parochie-app van de @paradijskerk met de vraag of ze wilden meebidden voor mensen zonder thuis, gebeurde er iets hartverwarmends. Niet alleen gingen er meteen meerdere mensen bidden, maar wat nog veel hartverwarmender was: binnen een paar uur ontstond het een initiatief 𝐃𝐞 𝐬𝐨𝐞𝐩𝐤𝐞𝐫𝐤 om op vrijdag- en zaterdagmiddag de kerk open te gooien voor mensen die in de kou leven.
🍜 Een warme kop soep, een broodje, koffie, thee en gezelligheid. Binnen no time stonden er 12 vrijwilligers klaar om de deuren van de kerk te openen. Voor elke dag 6: 2 bleven binnen, 2 op het plein en 2 om mensen uit te nodigen op de plekjes op de Nieuwe Binnenweg waarvan we weten dat mensen schuilen of overnachten.
🥪 Er werd soep gemaakt, broodjes gesmeerd en we maakten het gezellig. Ik belde de dagopvang van het @legerdesheils en de @pauluskerk om ze te laten weten dat we open zouden gaan, mocht het bij hen te druk worden, en dat we klaarstonden. En ik vroeg de lokale ondernemers op de Nieuwe Binnenweg om een donatie voor onze spontane actie. ❤️ @jordysbakery zegende ons direct met heerlijke broden en aan het eind van de dag alles wat ze over hadden. Van de @albertheijn kregen we groente en fruit. Ook hartverwarmend.
Wat er daarna gebeurde voelde als pure aanbidding aan de God die naar de kwetsbaren ging en zich regelmatig bevond bij mensen die anderen liever ontweken. In eerste instantie waren velen een beetje achterdochtig. “Why is the church doing this?” vroeg Nikkie uit Roemenië verbaasd. Ik zei: “Because it’s cold and because we love you.” Haar gezicht verzachtte en ze werd open over haar verhaal toen ze zag dat we haar niet anders behandelden dan elkaar. Zij deelde over haar zoontje, ik over mijn werk. 🥰
Zo ook Jannes uit Roemenië, die de volgende dag terugkwam voor een kopje warme soep en deze keer wel naar binnen durfde. Zo dankbaar dat hij wel tien keer dankjewel zei. “God bless you,” riep hij voor hij ging. We konden hem overladen met broodjes, zodat hij ’s avonds ook nog te eten had. 🥖
Maar ook velen durfden niet naar binnen, dus gingen we naar hen toe met een mand vol broodjes en een thermoskan met warme chocolademelk. Zoals vrijwilliger Eline zo mooi zei: soms zijn woorden niet genoeg om iemand te overtuigen dat hij echt welkom is, en dan is het fijn dat je ze ook iets kunt geven. 🤲
Nikkie, Jannes, Violetta en de 30 anderen die we hebben mogen ontmoeten zijn geen vreemden meer voor ons, maar mensen met een moeilijk en vaak pijnlijk verhaal. Veelal arbeidsmigranten die vanwege armoede in hun eigen land hiernaartoe zijn gekomen, of mensen die vanuit trauma verslaafd zijn geraakt. Mensen die, net als jij en ik, geliefd zijn door onze Maker. ❤️
Voor mij was dit misschien nog wel krachtigere aanbidding dan de liedjes die we zingen op zondag. 𝐃𝐞 𝐠𝐥𝐨𝐫𝐢𝐞 𝐯𝐚𝐧 𝐆𝐨𝐝 𝐳𝐢𝐜𝐡𝐭𝐛𝐚𝐚𝐫 𝐝𝐨𝐨𝐫 𝐞𝐞𝐧 𝐤𝐨𝐩𝐣𝐞 𝐰𝐚𝐫𝐦𝐞 𝐬𝐨𝐞𝐩 𝐞𝐧 𝐞𝐞𝐧 𝐩𝐫𝐚𝐚𝐭𝐣𝐞.
Charlotte Caspers (Meelevende van de Paradijskerk)
